René Vis

Welkom op de website van René Vis, liedjesmaker en dichter. Hier zijn mijn liedjes te beluisteren en mijn gedichten te lezen. Verder zijn hier ook mijn videoclips te zien. Ook mijn illustraties zijn hier te bekijken.

Aan de teksten en verdere indeling van de website wordt nog gewerkt.

Haarlem, februari 2026

liedjes

gedichten

Afscheid Van Een Huis

Ook het huis is overleden
nu die er woonden niet meer zijn
verdwenen stappen op de treden
de telefoon een dode lijn

Alle meubels staan nog net
als men ze ooit heeft neergezet
een maandenlang verlaten stoel
geeft ons een akelig gevoel

De woning wordt nu leeggehaald
de huur de laatste keer betaald
nooit meer die vertrouwde geur
dan sluiten wij voorgoed de deur

Maar straks zal toch het huis weer leven
en wappert er opnieuw de vlag
het zal dan jaren thuiskomst geven
tot weer een laatste oude dag

© René Vis

Beloond

Vaak moest zij in de Aap logeren
ook haar eten kreeg zij daar
een bitter bord gebakken peren
stond dan altijd voor haar klaar

In de hoek waar klappen vallen
liep zij regelmatig rond
op haar zoektocht naar getallen
was dertien wat zij meestal vond

Vaak moest zij in de Aap logeren
het verblijf beviel haar slecht
en het bord gebakken peren
werd nooit haar lievelingsgerecht

Met de hemel nu als woning
is haar daar asiel verleend
het is te zien als een beloning
voor al haar tranen ooit geweend

© René Vis

Bezoek

Vanaf de tijd van zijn pensioen
wist hij soms weken niets te doen
toch was hij vroeger zeer actief
de ledigheid bracht ongerief

Zijn vrouw was niet meer onder ons
voortaan kreeg hij geen respons
één koffiekopje voortaan maar
in plaats van twee, dat was wel raar

Agenda’s kocht hij maar niet meer
een lege pagina deed zeer
terwijl hij eerst op ieder blad
wel twee vergaderingen had

Daar zat hij dan in het tehuis
te wachten bij de kleurenbuis
met alle tinten dof als lood
er kwam bezoek, het was de dood

© René Vis

Boom

Hij stond er bijna vijftig jaren
de boom in oma’s achtertuin
niemand kwam er met bezwaren
of stak toen ooit de klachtbazuin

De tijd gegroefd in alle takken
is er door kinderen vaak verdaan
wie dacht er serieus aan hakken ?
dat kon eenvoudig niet bestaan

De jeugd van toen is nu volwassen
een generatie kwam daarna
hun grootje moest helaas verkassen
geen Tarzankreten meer, maar ja

De vooruitgang zal niet stoppen
hier komt een modernistisch pand
de eerste lente zonder knoppen
maar vol van zakelijk verstand

Daar ligt de boom in vele blokken
bundels takken staan er naast
de laatste klimmers zijn vertrokken
de ontwikkelaar heeft haast

© René Vis